| |
นักประวัติศาสตร์ไทยได้ศึกษาเอกสารจีนต่าง
ๆ ไม่ว่าจะเป็นเอกสารทางราชการ เอกสารภาคเอกชนและเอกสารท้องถิ่น
นอกจากได้พบหลักฐานเกี่ยวกับสุโขทัยแล้ว ยังพบหลักฐานที่กล่าวถึงเมืองศรีสัชนาลัยเช่นกัน
ดังนั้นเอกสารจีนที่กล่าวถึงเมือง
ศรีสัชนาลัยได้แก่ เอกสารซ่งสื่อ ฉบับหอหลวงที่เขียนขึ้นในช่วงราชวงศ์ซ่งหรือราชวงศ์ซ้อง
กล่าวถึงเมือง "เฉินเหลียง"
ซึ่งใกล้เคียงกับคำว่า "เชลียง" ส่วนเอกสารของทางราชการที่เกี่ยวกับการค้าของเมืองกวางตุ้ง
"จูฟานจื้อ" กล่าวถึงเมือง
"ซานเล่อ" ซึ่งสำนวนใกล้เคียงภาษาไทยว่า "สวรรคโลก"
และเอกสารหนานไฮ่จื้อ กล่าวถึงเมือง "ซ่างสุ่ย"
ซึ่งสันนิษฐานว่า
เป็นเมือง "ศรีสัชนาลัย"
เอกสารจีนไม่ปรากฎข้อมูลเกี่ยวกับศรีสัชนาลัยที่แน่ชัด นักประวัตศาสตร์ใช้วิธีเทียบเคียงและ
เทียบตำแหน่งเมือง พบว่าจีนและศรีสัชนาลัยมีการค้าขายเดินทางติดต่อกันตั้งแต่สุโขทัย
การแสวงหาความรู้ใหม่ในปัจจุบันพบว่า
ที่ศรีสัชนาลัยน่าจะเป็นชุมชนมอญมาก่อน ภาษาจีนที่กล่าวถึงเมืองเชลียงว่า
เฉินเหลียง ควรเป็นชื่อมอญในสมัยโบราณที่แปลว่า ทางยาว
ซึ่งตรงกับเมือบเชลียงในสมัยโบราณที่ตั้งถิ่นฐานยาวไปตามลำ
น้ำยม ส่วน "สังคโลก" น่าจะมาจากคำว่า "สังคลก"
ในภาษามอญโบราณที่แปลว่าเตาเผา คำว่า "ซานเล่อ"
คงมาจากภาษา
มอญ คำว่า "สังโกก" ฉะนั้นจึงสันนิษฐานว่าชุมชนโบราณก่อนสุโขทัยขึ้นมาเรืองอำนาจที่ศรีสัชนาลัยน่าจะเป็นชุมชนมอญ
เอกสารจีนช่วยกำหนดอายุเมือง เนื่องจากจีนมีประสบการณ์การบัณฑิตที่เน้นในเรื่องของความแม่นยำ
ความถูกต้องเป็น
เอกสารชั้นต้น และยังช่วยยืนยันความถูกต้องทางนิรุกตประวัติอีกด้วย
|
|