คำสันธาน (conjunctions)

คือคำที่ใช้เชื่อมคำ ข้อความ หรือประโยคให้มีความต่อเนื่องกัน คำสันธานแบ่งออกเป็น 2 ประเภทใหญ่ ๆ คือ

7.1 Coordinating conjunctions เช่น and, but, or, for, not, so, yet, etc. ใช้เชื่อมคำหรือกลุ่มคำชนิดเดียวกัน

ตัวอย่าง

Jack and Bill grew up in this town.

Henry is rich but unhappy.

You can read or do your homework.

She drank two glasses of water, for she was very thirsty.

7.2 Subordinating conjunctions คือ คำที่ใช้เชื่อมกลุ่มคำหรือประโยคย่อยเข้ากับประโยคหลัก เพื่อให้ต่อเนื่องกันเป็นประโยคเดียวกัน เช่น after, until, before, when, unless, where, while, although, as if, etc.

ตัวอย่าง

After finishing the work at the office, John drove his car home.

Before going to bed, Helen meditated for half an hour.

Although Jane is rich, she is not happy.

อนึ่ง ยังมีคำเชื่อมอีกประเภทหนึ่งที่ทำหน้าที่เชื่อมใจความของประโยคที่มีความสมบูรณ์ในตัวเองตั้งแต่ 2 ประโยคขึ้นไปเข้าด้วยกัน และบอกให้ทราบว่าประโยคเหล่านั้นสัมพันธ์เกี่ยวเนื่องกันอย่างไร เช่น เป็นเหตุเป็นผลกัน ขัดแย้งกัน คล้อยตามกัน เป็นต้น คำเชื่อมเหล่านี้ เช่น consequently, in addition, besides, furthermore, moreover, however, hence, still, then, therefore, thus, nevertheless, etc.

ตัวอย่าง

Henry studied very hard. Consequently, he passed all of the tests.

(Consequently เป็นคำเชื่อมที่เชื่อมความประโยคแรกกับประโยคที่ 2 และบอกให้ทราบว่าประโยคทั้งสองมีความสัมพันธ์ในแง่เป็นเหตุเป็นผลต่อกัน)

Anong felt ill. However, she went to work.

(However เป็นคำเชื่อมที่เชื่อมความประโยคแรกกับประโยคที่ 2 และบอกให้ทราบว่าประโยคทั้งสองมีความสัมพันธ์ในแง่ขัดแย้งกัน)

อนึ่ง เราอาจเชื่อมประโยคทั้งสองเข้าเป็นประโยคเดียวกันได้ โดยใช้เครื่องหมาย semicolon (;)

ตัวอย่าง

Henry studied very hard; consequently, he passed all of the tests.

Anong felt ill; however, she went to work.